Wala kang pera, wala kang akses, saan ka na ngayon tutungo para makautang ng realidad? Hindi mo matanggap ang katotohanan. Hindi sapat ang akses nating mga bakla, kaya tutungo na tayo sa lihim na mga aplikasyon na magbubukas ng realidad na nais nating pasukin. Makabibili lang tayo ng isang bagong init na pelikulang bakla sa pamimirata. Kapag nabalitaan na may bagong labas sa digital, dudumugin ang suking tindahan. Mayroon na raw, naghahanap na tayo, ngunit bigla tayong nagtago nang may nakita tayong babala. Nagulat tayo sa Loklok, takot pala sila sa atin, nakakasuya raw tayong panoorin. Huwag nating pansinin ang babala. Ipagpatuloy nating buksan ang realidad. Isarado natin ang panghuhusga. Isipin na lang natin ang sarili nating pagkakakilanlan. Tayo ang mga bakla. Tayo ang laman ng pelikula. Masaya ‘pag may bakla. Dapat walang babala.

Alas kuwatro na ng hapon. Pitong oras na ang nagugol. Nakangiti na siya. Isang oras na lang, maiwawaglit na rin ang tabang ng gawaing opisina. Sa maghapong pagod, ipupuslit niya ang munting pahinga para manood ng ilang reels. Agad na bungad ang nakatatakam na bidyo ng mga pagkain: Dubai chewy cookie o Ilocos empanada? Ano, tara?

Painitin na natin ang gabi: Magtirik ka na ng kandila at hayaang sumirit ang puting luha—mula sa rurok, hanggang manumbalik sa lupa at kumalat ang kaniyang binhi. Sa unting hudyat, muling tutubo mula sa namuong ugat ang naninigas na tangkay. Huhuni ang ibon at uungol ang unggoy kasabay ng pagsibol at pagkapundi ng apoy. At kapag naubusan ka na ng hininga, ipanalangin mo sa mga umaaligid na kaluluwa ang ating ligtas na pagdating sa paroroonan. Mag-iwan ka ng bulaklak bago lumisan dito sa puntod kung saan nakahimlay ang ating libog: In Loving Memory of Trans Desire